In 2002 werd hij op 19-jarige leeftijd Shoot Boxing kampioen en ruim drie jaar later schreef hij het prestigieuze K-1 World MAX-toernooi op zijn naam. We hebben het natuurlijk over Andy Souwer.

K-1 World MAX

De 32-jarige Bosschenaar heeft zich de afgelopen jaren bij de meest succesvolle kickboksers ter wereld geschaard. Hij geniet vooral in Japan de status die hij verdient, namelijk een heldenstatus. Souwer werd in zijn imposante carrière maar liefst vier keer Shoot Boxing kampioen en twee keer K-1 World MAX-kampioen. Dit wist geen enkele Nederlander hem na te doen.

Voor Souwer begon het allemaal in 1989. Als 7-jarige jongen stapte hij Ling Ho Gym binnen, niet wetende dat hij 13 jaar later voor een uitzinnige menigte in Japan zijn eerstewereldtitel zou veroveren.

“Voor mij begon het allemaal toen ik 7 jaar oud was,” zei Souwer tegen R1N. “In mijn woonplaats Den Bosch begon ik met kickboksen onder leiding van John de Ling. Op mijn 16e vocht ik mijn eerste partij in de A-klasse. Twee jaar later kreeg ik de kans om in de Rijnhal in Arnhem deel te nemen aan de voorronde van de K-1 World MAX. Uiteindelijk nam Albert Kraus, die destijds ook bij Ling Ho Gym trainde, mijn plaats in. Hij won en plaatste zich voor de K-1 World Grand Prix van 2002. Het toernooi schreef hij uiteindelijk op zijn naam.”

“Een paar maanden later kreeg ik alsnog de kans om in Japan te vechten. John de Ling vertelde me dat ik mocht deelnemen aan een toernooi. Ik dacht: ‘dit is wat ik wil. Wat Albert kan, dat kan ik ook.’ John zei tegen me dat het om shootboxing ging. Hij zei: ‘vergis je niet Andy. Bij shootboxing mag je ook werpen en staande verwurgingen toepassen.’ Ik vond het fantastisch. Laat maar komen dacht ik.”

“In Japan waren ze op zoek naar een Nederlander die wel wat kon laten zien, maar die niet over de kwaliteiten zou beschikken om het toernooi te winnen. Daar hadden ze zich in vergist. Ik ging naar Japan en won het toernooi. Als 19-jarige jongen tekende ik een contract voor drie partijen. Dit contract diende ik uit en ik won alle drie de partijen. Toen zagen ze eindelijk in wat ik waard was. Ze hadden hun paradepaardje gevonden.”

“De drang om mezelf te bewijzen, dat was mijn drijfveer”

“Maar mijn droom was nog altijd om in de K-1 MAX te vechten. In 2003 was het moment eindelijk daar. In de Saitama Super Arena stond ik op 5 juli tegenover Albert Kraus in de ring. Ik kreeg er op zijn zachtst gezegd behoorlijk van langs. Ik moet je eerlijk bekennen, ik kan me er niets meer van herinneren. Ik kreeg er zo van langs dat ik op de automatische piloot in de rondte stompte.”

In 2004 vierde Souwer zijn tweede grote succes in Japan. Hij werd opnieuw Shoot Boxing kampioen. In 2008 en 2012 deed hij datzelfde kunstje nog eens over. In 2005 kwam zijn droom uit. Hij won de K-1 World MAX. Het jaar erop moest hij genoegen nemen met een tweede plaats. Buakaw, de man die hij in 2005 in de finale versloeg, was deze keer te sterk. Een jaar later was het weer raak. Souwer won de K-1 World MAX na overwinningen op Gago Drago, Albert Kraus en de Japanner Masato en werd daarmee de enige Nederlander die het toernooi twee keer op zijn naam wist te schrijven.

Tot op de dag van vandaag is Souwer nog altijd op het hoogste niveau actief, maar de drang en wil om te winnen, ebt langzaamaan weg. “Sinds anderhalf jaar merk ik dat ik in ander vaarwater terechtgekomen ben. Als ik win ben ik blij voor de mensen die om mij heen staan. Dan ben ik blij voor mijn trainer en verzorger, maar ik kan er niet mee zitten als ik verlies. Er brokkelt alleen een gedeelte van de naam af.”

“Ik heb nu zoiets van: ‘morgen schijnt de zon weer en kan ik mijn kinderen weer in mijn armen sluiten.’ Ik had nooit gedacht dat ik me zo zou voelen en dit zou denken. Misschien dat het met mijn leeftijd te maken heeft. Het afvallen en mezelf voorbereiden op een gevecht zijn overigens nooit mijn ding geweest. De drang om mezelf te bewijzen, dat was mijn drijfveer.”

“Ik ga voor de UFC, maar je moet eerst een record opbouwen”

Na een 16-jarige carrière als kickbokser is Andy Souwer toe aan een nieuwe uitdaging, namelijk mixed martial arts. Bij Sportvision in Eindhoven bereidt hij zich onder leiding van Jochem Branderhorst voor op zijn nieuwe carrière. Volgend jaar wil hij zijn kickbokscarrière in zijn thuisstad Den Bosch beëindigen. Maar ook in Japan, het land waar hij de meeste successen kende, wil hij een afscheidspartij vechten. Daarna zal hij zich bezighouden met zijn eigen sportschool Souwer Sports Institute en zijn carrière in het MMA.

“Ik vind het leuk om nieuwe dingen te doen. Echter moet je wel weer van vooraf aan beginnen. Gestaag krijg ik de technieken onder de knie. Ik ga voor de UFC, maar je moet eerst een record opbouwen. Als ik ergens voor ga dan ga ik er 100 procent voor, 1000 procent. Ik wil alleen niet te hard geen, geen 7 of 8 partijen per jaar. Het moet wel leuk blijven. Mocht er een moment komen dat de UFC in zicht komt, dan zal ik me twee a drie jaar volledig geven.”

Naast Souwer gaan ook Rico Verhoeven en Robin van Roosmalen zich bezighouden met mixed martial arts. Volgens Souwer heeft dit alles te maken met het gebrek aan competitie in GLORY.

“Het competitieniveau in GLORY is er laag. Als de top 10 uit drie of vier amerikanen bestaat, dan klopt er niet iets. Dat is niet top 10 waardig. Verhoeven en Van Roosmalen komen te weining aan vechten toe. Die jongens moeten ook eten.”

Souwer maakt waarschijnlijk dit jaar nog zijn debuut als mixed martial artst.