Afgelopen woensdag vertrok een delegatie van de International Budokai onder leiding van Kancho Gerard Gordeau richting Japan om deel te nemen aan twee toernooien in één weekend. Zo werd er één toernooi in Osaka en één toernooi in Tokio gehouden.

Kenshin World Karate Festival 2017

Hoe haal je het in je hoofd om met 11 op zijn zachtst gezegd bijzondere mensen naar 2 verschillende toernooien die 400 kilometer uit elkaar liggen te gaan? En dat in Japan. Ook niet echt naast de deur. Naar mijn mening is dit een goede en leuke ervaring voor elke vechter die meer wil om in het buitenland te vechten. Daar komt nog bij kijken dat Japan de bakermat van vele budosporten en krijgskunsten is.

Het Kenshin World Karate Festival 2017 leuk ons een mooi toernooi om met onze jongens te beginnen. Een toernooi met veel verschillende divisies en categorieën. Rob de groot, Floris Hoek, Dave Kagenaar, Gijs Hoek, Kim Schroduer en Jaap de Jong stonden allemaal klaar om te gaan.

We werden 4 weken voor vetrek uitgenodigd om deel te nemen aan de King of Kyokushin Cup. Dit evenement wordt georganiseerd door de IKO Nakamura. Mano de Kok en Cem Senol werden gemobiliseerd.

round1-Reisverslag-International-Budokai-naar-Japan-1

Kinderkaartje

Zoals eerder gezegd vertrokken we op woensdag. We vertrokken vanaf Schiphol naar Heathrow. Helaas ging het daar al mis. We misten onze vlucht naar Tokio. Ten compensatie ontvingen we een lunchbon van 10 pond. Daar zaten we dan in Engeland. Een Kancho, twee Sempais en acht kohai’s. Hiermee kwam de duur van de reis op een mooie 25 uur voordat we eindelijk op onze bestemming arriveerden.

Na de ontspannen reis dachten de leden van onze groep dat het niet uitmaakte welk metrokaartje je kocht. Daar dacht een bewaker echter anders over. Het bleek dat we een kinderkaartje hadden gekocht. De bewaker probeerde ons in gebroken Engels en Japans duidelijk te maken dat we een kinderkaartje hadden gekocht. Het duurde uiteindelijk zo’n 10 minuten voordat de situatie was opgelost.

Na het laatste deel van onze reis waren we eindelijk op onze bestemming en was het tijd voor de eerste training. Deze vond om half 8 ’s avonds plaats in een park midden in Osaka. Na de training maakten we kennis met de Japanse keuken. Deze bied uiteraard veel meer dan sushi en rijst. We maakten kennis met gerechten als tonkatsu, OKONOMIYAKI, Shabu Shabu, Tako en nog veel meer.

Osaka

Na de eerste nacht zijn we te gast bij een Kyokushin Karate Dojo in Osaka. De dojo wordt geleid door Shihan Takao, een voormalig wedstrijdvechter uit de tijd van Francesco Filho met een zeer indrukwekkende staat van dienst. Shihan Takao is een erg goede leraar en bijzonder gastvrij mens. Kancho Gerard geeft les aan de jeugd van de dojo. Uiteraard op de Kamakura manier dus niet gebonden aan één stijl. Van staand naar de grond en van de grond naar staand. Een training-methodiek die ze daar niet zo goed kennen. Na de training werden we weer verast door de Japanse gastvrijheid. Er werd een maaltijd gehaald om met zijn allen in de Dojo gezellig op te eten.

round1-Reisverslag-International-Budokai-naar-Japan-2

King of Kyokushin

Dit evenement in Osaka blijkt een goed gestructureerd toernooi te zijn met divisies niet alleen op gewicht en graad, maar ook op leeftijd, ervaring en doelstelling. Vooral het laatste is bij ons redelijk onbekend. Je kunt je voorstellen dat een match met dezelfde leeftijd, gewicht en graad, maar waarvan de één een gedreven wedstrijd gerichte vechter is, tegenover iemand die eens een wedstrijd wil doen voor een onevenwichtige situatie kan zorgen. Bij volwassenen is dit niet eens zo erg maar bij jeugd kan dit voor situaties zorgen die niet wenselijk zijn voor de ontwikkeling van de leerling. Hieruit blijkt ook dat het karate voor de Japanners een way of life is en niet een bijkomstigheid of methodiek om de jeugd bezig te houden of zelfs problemen op te lossen. Toewijding wordt hier van jong tot oud verwacht.

round1-Reisverslag-International-Budokai-naar-Japan-3

Sosui Nakamura

Kancho Gerard Gordeau wordt door de organisatie uitgenodigd om sosui Nakamura te ontmoeten. Als deze twee oervechters elkaar ontmoeten heerst er even een stilte, maar al snel vormt er zich een gezellige open sfeer. Er wordt gesproken over kyokushin, versplintering, de dannen-race en sanchin kata. Sosui Nakamura is een bijzondere man met een groot gevoel voor humor. Iets wat je niet snel zou denken als je naar zijn gevechten op het 2e en 3e WK Kyokushin Karate kijkt. Een open en gezellig gesprek was het resultaat.

Na de nodige ceremoniële opening en de nodige traditionele handelingen gaat het toernooi van start op meer dan 5 matten. Na deze zeer vermoeiende, maar mooie dag, vertrekken we met een uitstekend resultaat. Mano de Kok wordt 1e bij de masters/veteranen en Cem Senol 1e bij de zwaargewichten.

Nu is het zaak dat de gehele club met de Shinkansen (hoge snelheidstrein) dezelfde avond naar Tokio vertrekt. Een reis van meer dan 400 kilometer. We arriveren rond middernacht in Tokio. Om specifieker te zijn in de Asakusa wijk. Deze wijk staat bekend om de Karimanon tempel en de Tokyio Skytree.

round1-Reisverslag-International-Budokai-naar-Japan-8

Bezienswaardigheden

Vroeg in de ochtend vertrekken we naar het Yoyogi stadion. Deze grote evenementenhal ligt in de Shinjuku wijk en is de locatie van het Kenshin World Karate Festival 2017. Op dit evenement kan er in verschillende disciplines worden mee gedaan aan Full-contact Karate, MMA, kickboksen en kata. De uiteindelijke resultaten logen er niet om. Na een lang weekend waren de resultaten als volgt: Floris Hoek 1e plaats, Gijs Hoek 1e plaats, Kim Schroduer 1e plaats, Davey Kagenaar 2e plaats, Rob de groot 4e plaats en Jaap de Jong finalist kata. Na deze 2 achterlijk, zware dagen was het voor de hele groep tijd om vroeg te gaan liggen en zelfs uit te slapen tot 09:30 uur,voor Japanse begrippen een vrije dag.

In de dagen die volgden ging de roedel naar de meest uiteenlopende bezienswaardigheden waaronder de hachiko crossing, Akihabara, Nakano Broadway en Tokyo Palace. Uiteraard werd ook Disneyland veroverd, Ueno ZOO ingenomen en de uitgaanswijk Ropongi gezuiverd.

In de ochtend werd er getraind, zoals we gewend zijn in de lokale parken. Dit zodat de rest van de dagen nuttig besteed kon worden in de bovengenoemde locaties met activiteiten als gamen, pachinko, shoppen, eten en karaoke. Karaoke is bijna volksbezigheid nummer 1. Ze hebben hier een briljant concept voor. Later zou blijken dat karaoke niet berekend is op een stel drones uit Nederland. D karaoke firma was heel blij dat we kwamen, maar nog blijer toen we vetrokken.

Ons bezoek aan een Japanse Hostess bar was op zijn minst bijzonder te noemen. Dit soort uitgaansgelegenheden hebben een uurtarief en behalve de inclusieve drank, ben je vergezeld van een bardame die met je praat. Dit principe wordt gebruikt zodat de verlegen Japanse zakenman toch contact heeft in een bar. Al vrij snel kwamen wij er achter dat deze gelegenheden exclusief voor Japanners is. Niet omdat ze ons niet moeten, maar omdat er geen woord Engels of welke taal dan ook wordt gesproken.

round1-Reisverslag-International-Budokai-naar-Japan-11

All you can eat

Een bezoek aan de Budo-Shop kan uiteraard niet ontbreken. Deze vechtsportwinkel is één van de oudste in Tokio en heeft hele sterke banden met het Kyokushin Karate. Behalve een vitrine vol met spullen uit de Kyokushin geschiedenis is de eigenaar Yoshiki Kakuta een bron van budo-geschiedenis. Hij en de Gordeau’s zijn al vrienden sinds dat zij voor het eerst in Japan kwamen. De Obi’s en dogi’s die hij maakt zijn fenomenaal van kwaliteit en uiterlijk.

Het all you can eat-principe is er één die best vaak gebruikt wordt in Japan. Dit komt waarschijnlijk omdat de originele bewoners er geen misbruik van maken zodat beide partijen ervan kunnen profiteren. Bij een lokaal Shabu Shabu restaurant werd tot vorige week dit concept nog gehanteerd. Shabu Shabu is niet zoals in Nederland een sushi keten, maar een vleesgerecht. Het zeer dun gesneden vlees wordt kort gekookt in een zelf samengestelde boulion. De naam refereert dan ook naar het geluid dat hierbij gemaakt wordt.

Na meer dan 40 schotels biefstuk lapjes begon de staf van het restaurant te twijfelen of de Nederlandse bezoekers geen magische wezens waren. De actie van één van onze vechters om direct hierna 10 kommen softijs op te eten in ruil voor een replica Katana (samurai zwaard) ontkrachtte de vermoedens van de medewerkers van het restaurant niet echt.

round1-Reisverslag-International-Budokai-naar-Japan-15

Goede indruk

De reis heeft voor iedereen die nog niet eerder in Japan was geweest een goede indruk gemaakt. Een goede indruk van de mooie en minder mooie kanten die de Japanse samenleving bezit. Opdracht geslaagd! De International Budokai groep onder leiding van Kancho Gerard Gordeau heeft een top tijd gehad met een top resultaat. Een onvergetelijke reis met ervaringen en indrukken die uniek zijn.

Op naar de volgende reis!

Cem Senol