Branko Cikatić was volledig in paniek nadat hij in het vliegtuig zijn buidel met daarin 100.000 dollar verloren had. Hij had zojuist de K-1 (1993) gewonnen en droeg, althans dat dacht hij, het geld veilig bij zich in een buidel om zijn middel.

Ik had een slaappil ingenomen en werd plotseling gewekt door Branko. Hij zei: ‘Sensei, sensei ik ben mijn geld verloren’.

Dacht je wat? Was hij met zijn stomdronken kop naar het toilet gegaan waar hij zijn buidel had afgedaan en vervolgens had laten liggen.

We waren met een groep van 20 man waaronder zich een zware jongen bevond die toendertijd een nachtclub in New York had. Hij was een vriendelijke, knappe vent van wel 2 meter lang, maar niet iemand die je tegen je moest hebben.

Ik liep nadat ik Branko aangehoord had naar een stewardess, vertelde het verhaal en vroeg om de microfoon. Ze besloot zelf om te roepen dat iemand zijn geld had verloren en vroeg of iemand wist waar het gebleven was.

Uit het niets springt die twee meter lange man op, grijpt de microfoon en zegt: ‘We beginnen bij de eerste rij en gaan vervolgens het hele vliegtuig door om iedereen te fouilleren totdat we het geld gevonden hebben’.

Het reisgezelschap stond op en begon aan de zoektocht naar de verdwenen buidel.

Enige tijd later kwam er iemand vanuit de achterzijde van het vliegtuig naar ons toegelopen. Het bleek om een kleine Japanner te gaan. Hij zei: ‘ik heb jullie geld gevonden’.