R1N in gesprek met Harmen Bakker:

21 oktober te Den Helder,

Vorige week ontmoette R1N vechtsportfotograaf en schrijver Harmen Bakker in Den Helder.
 
R1N: Als één van de fotografen van Mixfight een veel gezien gezicht langs de ring, hoe is het eigenlijk begonnen?
 
“Voor Mixfight is het eigenlijk eind 2006 begonnen met het fotograferen van vechtsportevenementen, maar het verhaal begon halverwege 2000 toen ik op aanraden van een klasgenoot de kickboksschool van Jelle van den Berg te Urk (Challenger Gym) binnenstapte. Na een proefles was ik meteen verkocht en ben daar fanatiek gaan trainen. Na enige tijd heb ik voor deze school in totaal vijf partijen gedraaid, waarvan 2 gewonnen en 3 verloren. Challenger Gym was een mooie periode. In 2003 solliciteerde ik voor een baan bij de Koninklijke Marine en werd daar aangenomen. Tijdens de initiële opleiding vocht ik mijn laatste partij tegen Guillermo Codrington en merkte dat het niet echt goed samenging. Omdat ik het risico niet wilde nemen dat ik vanwege de partijen geen stages kon varen, heb ik als zo velen gekozen voor mijn baan, en ben verder recreatief gaan trainen. Bij Challenger Gym heb ik een ontzettend goede tijd gehad, maar vanwege geloofsovertuigingen van de trainer stopte de school. Ik stapte over naar de pas geopende school van Aaldrik Jager, Tooy Gym, in Emmeloord. Aaldrik gaf weer anders les en ik heb ook daar enorm veel geleerd. Aangezien ik zelf veel naar gala’s ging als toeschouwer, zag ik regelmatig fotografen aan de ring. In die tijd voornamelijk Sjouke Douwe Meijer in het noorden. Ik schreef al regelmatig artikelen voor de lokale krant om de prestaties van de school in het nieuws te brengen, maar fotograaf worden aan de ring leek me wel wat. Eén van de mooiste plekken en dicht op de actie. Zodoende heb ik het instapmodel gekocht van Canon en mezelf vervolgens aangemeld als reporter bij Mixfight, die destijds daarnaar op zoek waren en ‘gewoon’ begonnen.”

 

R1N: Gewoon begonnen?
 
“In principe wel. In de tijd dat ik begon met het fotograferen van vechtsportgala’s deed ik er soms drie in een weekend, als er nog gala’s op vrijdag waren onder andere in het Skopje. Ik woonde nog bij mijn ouders en reed door heel Nederland om zoveel mogelijk foto’s te schieten om deze zo snel mogelijk op Mixfight te plaatsen. Dat ging goed, en net als mijn foto’s onderging Mixfight sinds 2004 een continu groeiproces. In de zomer van 2007 ben ik begonnen met de serie: Mixfight on Tour en maakte daarvoor de meest uiteenlopende shoots. Van Klazinaveen tot Den Haag, ik trainde bij de scholen mee, ontmoette enorm veel nieuwe mensen, maakte een serie foto’s en schreef er een verslag van. Deze reportages werden veel bekeken en mede daardoor werd ik gevraagd voor verslagen door heel Nederland, en zo ging dat balletje steeds meer rollen. Uiteindelijk heb ik er daarvan rond de 30 gemaakt.”


 
R1N: Hoe is het gekomen dat je betrokken raakte bij Slamm!!?
 
Een van mijn collega’s bij Mixfight, Chris van der Meijde werd benaderd door Milton Felter om voor zijn organisatie artikelen over Thaise vechters te schrijven. Slamm!! begon in 2006 met de promotie van het concept ‘Nederland vs. Thailand’ en ze zochten daarvoor iemand met kennis van zaken. Chris ‘Payap’ was daarvoor de geschikte man. Het concept groeide en de heren van Slamm!! hadden op Mixfight werk van mij gezien en benaderden mij via Chris, om als één van de huisfotografen verder te gaan. Aangezien ik zelf altijd een liefhebber ben geweest van het Muay Thai leek me dat geweldig! Het leuke is dat ik jaren terug mijn laatste wedstrijd vocht tegen een pupil van de heren van Slamm!!, die destijds onder de naam Profighters actief waren en ik nu weer benaderd werd voor de start van iets nieuws.”


 
R1N: Hoe kun je jouw tijd bij Slamm!! omschrijven?
 
“Als een geweldige achtbaan! Maikel Polanen en Milton Felter zijn twee enorm gedreven promotors die een zeer duidelijke visie op het concept hadden. Slamm!! ‘Nederland vs. Thailand’ was vanaf het begin visueel zeer krachtig in hun grafische uitingen en de manier van promoten was baanbrekend. Tot compleet geproduceerde documentaires over het thaiboksen aan toe! Als fotograaf is het grensverleggend om daaraan mee te mogen werken. De flyers en posters waren van zeer hoog niveau en voor elke editie werd een compleet nieuwe huisstijl gecreëerd. Ik vind de poster van Slamm!! IV bijvoorbeeld nog steeds de mooiste die ooit is gemaakt. Qua line-up was er ook niets op aan te merken. Voor de meeste Thaiboksfans was het Slamm!! gala het hoogtepunt van het jaar. Slamm!! is altijd in beweging geweest. Vanaf het moment dat ik met Maikel Polanen meeging naar Las Vegas, waar Ginty Vrede de WBC-titel pakte, heb ik voor de organisatie veelvuldig gala’s verslagen in het buitenland, waar Suriname en Jamaica eruit sprongen. In die tijd waren Chris en ik ook zeer intensief bezig met de krant Fight Scene, waar er uiteindelijk 10 edities van zijn gepubliceerd met een oplage van 10.000 exemplaren per uitgave. Ook daarvan heb ik enorm veel geleerd!”

 

R1N: Met zijn tweeën een krant runnen?
 
“Anders dan werd gedacht, was het veel meer dan een Slamm!! promotiekrant. Het initiële idee kwam van Maikel en Milton, maar we hadden alle vrijheid om te bepalen hoe de content eruit zou zien. Natuurlijk moest Slamm!! wel belicht worden, maar veruit de meeste artikelen hadden er niets mee te maken en waren stukken waar Slamm!! totaal geen belang bij had. Chris gebruikte veel oude Zendokan-ideeën in de krant. Zo hebben we bijvoorbeeld de rubriek ‘vechter van de maand’ gehad. Het leuke hiervan was dat we hier een aantal broekjes voor hebben laten maken, die als beloning werden meegegeven aan de vechter. Deze broeken werden over de hele wereld gedragen, deze gingen van hand tot hand. We hebben verschillende vormgevers gehad en uiteindelijk werd het met Ben Gross echt een mooi geheel. De laatste edities waren net zoals die van de Royal Rumble zowel inhoudelijk als grafische het beste. Toch was het achteraf gezien gekkenwerk. Helaas waren we hier niet mee bezig op een mooi kantoor, wat vaak gedacht werd. Zowel Chris en ik hebben, net zoals bijna iedereen in de vechtsportwereld, een fulltime baan en dat viel niet meer te combineren. Regelmatig kwam het voor dat ik tijdens de deadlines om 2 uur ’s nachts nog contact gehad met de vormgever. Het personeel van Maikel regelden wel een aantal administratieve zaken, maar in het vullen van de content ging enorm veel tijd zitten. Het laatste nummer verscheen eind 2008 ten tijde van Slamm!! V.”


 
R1N: Toch niet alleen maar kommer en kwel?
 
“Nee hoor. Zoals ik al eerder zei een geweldige tijd waarin we echt veel deden en die ik voor geen goud had willen missen. Als goed voorbeeld geef ik medio 2009. Ik zat op mijn werk, hier werd ik opgebeld door Maikel met de vraag wat ik de volgende dag zou doen. Mijn antwoord was natuurlijk simpel: “gewoon werken”. Ik kreeg het vriendelijke verzoek om een dagje op te nemen en om even mee te gaan met Maikel, Milton en Chris naar een Thaiboksgala in Parijs. Even een dagje doortrekken om uiteindelijk één van de mooiste partijen ooit te mogen zien namelijk Fabio Pinca vs. Bovy Sor Udomsorn. De volgende morgen was ik gewoon weer in Den Helder. Dat zijn toch de leuke dingen die je meemaakt. Hier kan ik wel een boek van vol schrijven.” 

 

R1N: Hoe staat het momenteel met Mixfight?
 
“Als we de statistieken erop naslaan is Mixfight op dit moment zonder twijfel, de absolute nummer 1 op het vechtsportgebied in Nederland. Dat heeft in mijn ogen totaal niets met arrogantie te maken, wat soms gedacht wordt. Maar dat is ook typisch Nederlands. Als er hier mensen zijn die enige vorm van ambitie formuleren worden die al snel gezien als arrogante kwallen. Wel grappig, aangezien dit land vergeven is door mensen met ambitie. Als je voor de tweede plaats gaat, kan je beter stoppen, maar dat is mijn mening. Ik neem aan dat je ook geen ring instapt met deze instelling. Door de jaren heen is er een geweldig team opgebouwd achter Mixfight. Het team bestaat uit Kevin, Roy, Michel en Ronald. We hebben een aantal gemotiveerde en ervaren moderators en een goed team van verslaggevers die benaderd kunnen worden. Ons team werkt met professionele apparatuur en we kunnen een compleet eindproduct aan de promotors afleveren. Bijna alle fotografen hebben goede contacten bij belangrijke websites voor de verspreiding van de content. De foto’s van de Mixfight-fotografen worden bijna overal gepubliceerd, zowel nationaal als internationaal. Van Action Sports Magazine tot aan de Telegraaf en het Parool. Afgelopen jaar won Bas Uterwijk de tweede prijs bij de Zilveren Camera. Nog net geen goud, maar in mijn ogen toch een bekroning voor de beste vechtsportfotograaf van Nederland.”


 
R1N: Wat vind je van de ontwikkelingen die er op dit moment in de vechtsportwereld gaande zijn?
 
“In Nederland is het voor de sport op dit moment 5 voor 12. We bevinden ons met zijn allen op een zeer dunne lijn die denk ik doorgebroken zal worden als we nog een ‘Hoorn’ meemaken. Het is een veelgehoorde term en ik weet dat bij veel promotors inmiddels de nekharen recht overeind gaan staan als ze het woord Hoorn horen. Maar we hebben ons als sportliefhebbers wel te committeren aan de huidige regelgeving, hoe dubbel dat soms ook is. Aan de ene kant is het goed dat ook de promotors moeten professionaliseren en volledig transparant naar buiten toe kunnen treden. Maar dat doet niet af aan het gegeven dat ‘Hoorn’ de sport veel schade heeft toegebracht en er daarvoor weer een veelvoud aan goede gala’s tegenover moeten staan. De geschiedenis blijft zich maar herhalen. Op dit moment ben ik enthousiast over het werk van de NIVM, dit is weer een stap in de goede richting maar daarvan moeten we helaas nog veel maken.”


 
R1N: En hoe gaat het verder met Harmen Bakker?
 
“Na ongeveer 250 fotoverslagen doe ik het dit jaar toch wat rustiger aan, al houdt dat natuurlijk niet in dat ik niet benaderbaar ben. Op dit moment train ik bij SportsArt in Den Helder, waar een leuke groep actief is. Inmiddels heeft SportsArt 3 A-klasse vechters. Eén hiervan is het talent Regilio v.d. Ent. Momenteel bevind ik me in mijn derde jaar van de opleiding HBO geschiedenis en al sinds het begin heb ik deze hobby, die qua tijd makkelijk gezien kan worden als een tweede baan, die ik combineer met mijn studie en feitelijke werk bij de Koninklijke Marine. Hiervoor ben ik ook veel weggeweest naar het buitenland en dat zal in de toekomst ook weer gaan gebeuren. Ik ben echter van mening dat alles in dit leven draait om een goede balans vinden in hetgeen je doet en wil gaan doen, zowel op je werk als thuis met je gezin, ouders of vrienden. Met mij gaat het dus prima en gezien de vechtsportagenda gaan we als vechtsportfans weer een mooi seizoen tegemoet!”
 
 
Gesprek & tekst: Hans Loeffen
Foto’s: Harmen Bakker