R1N nam onlangs contact op met de 32-jarige kickbokser Murat Direkci. Direkci kondigde op 28 januari zijn afscheid aan na zijn verlies tegen Robin van Roosmalen in Leeuwarden. Wat dreef hem ertoe om zijn handschoenen aan de wilgen hangen?

Murat Direkci

Voor Direkci begon het avontuur in 1995. Onder leiding van Jan Goyvearts startte de Antwerpenaar met het beoefenen van deze vechtsport. Aan zijn partijen tegen Albert Kraus en Gago Drago heeft hij zijn beste herinneringen.

It’s Showtime

Op 28 januari vocht Direkci op het It’s Showtime evenement in Leeuwarden tegen Robin van Roosmalen. Na deze partij kondigde Direkci aan een punt achter zijn carrière te zetten. Bij veel mensen kwam deze aankondiging als een verassing!

R1N: Na de partij tegen Robin van Roosmalen kondigde je aan dat je per direct een punt achter je carrière zou zetten. Wat dreef jou hiertoe?

“Eerst wil ik kwijt dat ik al een tijd met een vuistblessure kampte. Een week voor de wedstrijd kwam er ook nog eens een dikke snee boven mijn oog bij. Tijdens de partij was het goed zichtbaar dat deze snel open ging. Er kwam ook nog een tweede snee bij na onschuldig hoofdcontact.

Over de partij weet ik niet goed wat ik moet denken. De uitslagen kloppen gewoon niet. In 2011 vocht ik tegen Chris Ngimbi vijf ronden vooruit. Ik kreeg weliswaar 8 tellen in de tweede ronde, maar daarna herpakte ik mezelf duidelijk. Ik vocht naar voren en agressief. Maar tot mijn grote verbazing verloor ik dit gevecht op punten.

Tegen van Roosmalen vocht ik wat defensiever, maar scoorde ik volgens mijn gevoel toch genoeg punten. Wederom verlies ik de partij en kreeg ik te horen dat wie naar voren vecht de partij wint. Hier begrijp ik totaal niks van. En zo kan ik nog een paar partijen opnoemen waar de beslissing van de jury niet correct was. Maar ik heb enorm genoten van mijn laatste partij en heb enorm veel respect voor Robin, want hij is een topvechter.”

R1N: Daaruit maken wij op dat je het niet eens was met het besluit van de jury’s.

“Weet je, ik heb Dede die bij me in de hoek staat. Dat is iemand die altijd eerlijk tegen mij is. Of ik nu goed of slecht vecht, hij heeft altijd een eerlijk oordeel. Maar deze keer begreep zelfs hij er niets van. Als je na afloop van de partij verhaal gaat halen bij de juryleden zeggen ze dat ze mij allemaal gewonnen hadden gegeven. Er klopte dus gewoonweg niets van.”

R1N: Jij als sportman weet dat het een jurysport is en dat het geregeld voorkomt dat één van de vechters het niet eens is met de uitslag. Wat zou er volgens jou verbeterd kunnen worden?

“Ik zit nu bijna 18 jaar in het kickboksen en weet hoe het allemaal in elkaar zit. Iedereen heeft wel een oordeel over de jury. Persoonlijk houd ik niet van klagen, het heeft toch geen nut. Mijn doel is om altijd voor de knock-out te gaan, dan bestaat er namelijk geen discussie. Maar helaas lukt dit niet altijd.”

R1N: Komt er nog een afscheidspartij?

“Als er een afscheid komt, gebeurt dit hoogstwaarschijnlijk in Antwerpen. Ik houd jullie dan zeker op de hoogte.”

R1N: Hoe ziet jouw top 10 in de categorie -70 kilogram eruit?

“Ik zal er waarschijnlijk nog een paar vergeten zijn maar zo ziet het er ongeveer uit.

01 Giorgio Petrosyan
02 Buakaw Por. Pramuk
03 Andy souwer
04 Masato
05 Artur Kyshenko
06 Yoshihiro Sato
07 Gago Drago
08 Albert Kraus
09 Robin van Roosmalen
10 Yodsaenklai”

R1N: Je bent vaak te zien op evenementen met jouw pupillen. Is dit wel een ding wat je in de toekomst blijft doen?

“Dit blijf ik zeker met plezier doen. Binnenkort is de nieuwe sportschool klaar waar ik enorm in geïnvesteerd heb. Over mijn pupillen ben ik enorm te spreken. Kijk maar naar Nordin Benmoh. Jullie hebben een voorproefje van hem mogen zien tijdens het It’s Showtime Fast & Furious evenement. Al na 1 ronde wist hij deze partij te beslissen. En zo zijn er nog een paar jongens klaar voor het grote werk waaronder: Yassine Baitar, Yanick Alias W Yacko en Emad.”

R1N: Hoe ziet jouw toekomst er verder uit, is er wel leven na kickboksen?

“Natuurlijk heb ik hierover nagedacht, maar m’n eerste doel is om de gym klaar te krijgen en dan zal ik stap voor stap proberen te realiseren wat ik in gedachte heb. Ik heb afscheid genomen als vechter, maar ik stap niet definitief uit de kickbokswereld. Je gaat nog zeker van me horen in de toekomst, maar op dit moment is het klaar krijgen van de gym het belangrijkste.”

R1N: Wil je verder nog iets kwijt aan je fans en kickboksliefhebbers?

“Ik wil alle mensen bedanken die me door de jaren heen hebben gesteund en altijd voor mij hebben klaargestaan. Dan denk ik in de eerste plaats aan mijn familie en in het bijzonder aan mijn kleine zusje. Dit klinkt misschien raar, maar zonder haar goede zorgen had ik het al die jaren niet kunnen volhouden. Zij zorgde er namelijk voor dat altijd alles klaarstond. En laten we uiteraard mijn overleden broer niet vergeten. Voor hem doe ik dit allemaal, dat is de reden waarom zijn naam altijd op mijn shorts stond. Hij heeft mij de motivatie gegeven om ervoor te gaan. Dat was namelijk zijn grootste wens.

En voor de rest wil ik al mijn vrienden, kennissen, scheidsrechters en promotors bedanken.”