Op donderdag 25 mei is voormalig bokser Willy Schagen op 86-jarige leeftijd overleden. Schagen is voor de latere generaties bekend als zeer gewaardeerde trainer van de bekende Amsterdamse boks club ‘K. Bisschop’, genoemd naar de Nederlandse boksgrootheid Kornelis Bisschop. Eerder was de club bekend onder de naam Amsterdamse boks club J J Corbett (Corbett was wereldkampioen zwaargewicht 1892 – 1897). Nog tijdens zijn profcarrière in mei 1951 slaagde hij voor zijn diploma NBB Bondsleraar. Hoewel Bisschop de touwtjes strak in de hand hield, liet hij veel aan Schagen over en dat bleek een zeer solide scholing.

Wellicht zijn bekendste (zuivere) amateur was Tony van Eck, Nederlands kampioen lichtgewicht 1972, Nederlands kampioen licht Weltergewicht 1973, 1974, 1975 en 1977. Maar daarnaast vindt men vele grote namen uit de vaderlandse bokssport onder zijn leerlingen, voor wiens successen hij in meer en mindere mate verantwoordelijk was. Rudi Koopmans Nederlands kampioen zwaar weltergewicht 1970 en Nederlands kampioen middengewicht 1971 en 1972, maar daarnaast ook nog eens 5 jaar (1979 – 1984 een record) Europees Kampioen in het halfzwaargewicht. Jan en Rudi Lubbers, beiden Kampioen van Nederland in het halfzwaargewicht. Jan in 1962 en 1963 en Rudi in 1964 en de 3 daarop volgende 3 jaren, plus nog eens Nederlands kampioen zwaargewicht van 1968 en 1969. Rudi vertegenwoordigde ons land op de Olympische Spelen van 1964 en 1968.

De jongste van de gebroeders Lubbers, Marius, greep een paar jaar later net naast de titel Nederlands kampioen halfzwaargewicht. Allemaal in het kielzog van de oudste Frans die al eens in het middengewicht had meegedaan. Dan was er Jan van Ispelen, Olympische Spelen deelnemer in 1968 en Nederlands kampioen middengewicht in 1967 en 1968. Wim Ruck Nederlands kampioen Lichtgewicht 1974 en 1976, Henk Meijers Nederlands kampioen lichtgewicht in 1961, Ben Tiben Nederlands kampioen zwaargewicht in 1978 en Nederlands kampioen super Zwaargewicht 1979, 1980 en 1981. De broers Gilles en Hennie van de Velden respectievelijk Nederlands kampioen midden- en zwaargewicht in 1957. De laatste was ook nog een Nederlands kampioen halfzwaargewicht in 1955. Eddie Kiks Nederlands kampioen halfzwaargewicht 1957 en 1958, Nederlands kampioen Zwaargewicht 1961, 1964 en 1966. Toon Pastor Nederlands kampioen halfzwaargewicht 1952 en Nederlands kampioen Zwaargewicht 1954. Richard Kool Nederlands kampioen halfzwaargewicht in 1954. Daarnaast waren er zeker nog een dozijn die het tot een 2e plaats brachten waaronder: Ron Wijngaard. Naast deze amateurs trainde Schagen ook nog gedurende tijd Europees kampioen Alex Blanchard. In de jaren 60 trainde zelfs Ada Kok nog bij het team Bisschop-Schagen.

Maar voor het zover was bokste Schagen zelf ook nog 79 amateur wedstrijden. Schagen werd in 1948 en 1949 Nederlands kampioen in het halfzwaargewicht, veroverde het Britannia Shield behorende bij het Inter Geallieerde Kampioenschap en won op het Europees kampioenschap in 1949 in Oslo de 3e prijs. Niet helemaal onbelangrijk, voor hij prof werd bokste Wim Snoek nog één wedstrijd tegen Willy Schagen en verloor.

Schagen debuteerde in november 1949 in de beroemde KB Hallen van Kopenhagen.

In 1950 werd hij Nederlands kampioen in het half zwaargewicht door Pierre Doorenbosch te verslaan. Ook de rematch wist hij te winnen. In 1952 verloor hij weliswaar van WK finalist Yolando Pompey uit Trinidad, maar hij kwalificeerde zich toch voor het vacante kampioenschap half zwaargewicht van Europa. Ook die match, tegen de Duitser Conny Rux verloor hij, evenals de 2 NK’s tegen Wim Snoek. Willy Schagen bleef doorzetten en won in 1956 de ½ finale Nederlands kampioen zwaargewicht van Baby de Voogd. Ondanks het niet geringe gewichts nadeel van 17 kilogram. Echter tegen stadgenoot Pedro Klijssen kon hij het in de finale niet redden, maar in een 2e aanloop, nog dat zelfde jaar, klopte hij de fysiek veel sterkere Pedro Klijssen op punten met een magistrale demonstratie van zijn kunnen. Terug in het half zwaargewicht moest hij in 1958 en 1959 met inzet het NK, zijn meerdere erkennen in de Rotterdammer Leen Janssen en in zijn laatste wedstrijd, om de vacante Nederlandse tite in 1960 trok Nelis Oostrom aan het langste eind.

Zijn profloopbaan omvatte vijftig wedstrijden, die hij bokste voor vrijwel alle Nederlandse organisatoren van dat moment en niet te vergeten enkele van de grootste Europese organisatoren: Jack Solomons en Jack Cappell in de Londense Royal Albert Hall, Haringay Arena, het Ice Stadium in Belfast, de New St. James’s Hall in New Castle en voorts in Leicester, Birmingham, Swansea en Carmarthan. Voor Vittorio Strumolo met matchmaker en latere beroemde Italiaanse promotor Umberto Branchini in de Velodromo Vigorelli te Milaan, Palazzo dello Sport in Rome en in het Sportpalast van Berlijn voor Joachim Göttert en Walter Engelert.

Mocht je het geluk hebben de man te spreken, dan viel je meteen naast zijn rustige aard en zijn ongeschonden uiterlijk op. Waren blessures meerdere keren de oorzaak van een nederlaag, het was in ieder geval niet aan Willy Schagen te zien. Privé zou je hem eerder aanzien voor een leraar lichamelijke opvoeding op een middelbare school.

Een ongelukkige val, gebroken heup, een operatie, gevolgd door een longontsteking, betekenden uiteindelijk het einde voor Willem Schagen. Een man die in meer dan één opzicht, gedurende een jaar of 30 zijn stempel op het Nederlandse boksen heeft gedrukt.

Willy Schagen, broer van de overbekende actrice Riek Schagen (Saartje in de geweldige TV serie “Swiebertje”), werd 86 jaar. Hij zal vrijdag 1 juni in besloten kring worden gecremeerd.