De duistere kant van het profboksen werd zaterdag in New York opnieuw aan de wereld getoond.

Enkele maanden na de controversiële uitslag van het gevecht tussen Deontay Wilder en Tyson Fury was zaterdag Delfine Persoon het slachtoffer. Het gevecht tussen de Belgische en Katie Taylor had op zijn minst in een onbeslist moeten eindigen, maar 2 juryleden zagen dat anders. Taylor werd na 10 rondes tot winnares uitgeroepen en is nu de onbetwiste kampioene bij de lichtgewichten.

Het ongemak op het gelaat van Taylor sprak zei genoeg, evenals het boegeroep in Madison Square Garden. Zelfs Eddie Hearn, de promotor van Taylor, gaf eerlijk toe dat hij zich niet kon vinden in de uitslag.

Het is belangenverstrengeling ten top.

Taylor is tot slot goed voor de marketing. Ze is één van de meest succesvolle amateurboksters aller tijden, de olympisch kampioene van 2012, ongeslagen in haar profcarrière, nog relatief jong en uitermate populair in het Verenigd Koninkrijk en delen van de Verenigde Staten.

Het is een kwalijke zaak dat het zo werkt, maar het is de harde realiteit. Belangenverstrengelingen, matchfixing, omkoping en fraude behoren helaas tot de orde van de dag.

Corruptie is van alle tijden. Neem promotor Don King als voorbeeld. King legde in zijn hoogtijdagen ongekende bedragen op tafel. Hij was een pion van de maffia. Hij werd gekozen vanwege zijn slinkse manier van zaken doen en zijn populariteit bij het Afro-Amerikaanse-publiek. Boksers als Muhammad Ali en Mike Tyson vielen voor de charmes van King, maar kwamen bedrogen uit.

De strijd tegen corruptie is een loodzware opgave. Je mengt je niet zomaar in deze goed geïsoleerde wereld. Hoe duidelijk corruptie ook zichtbaar is, je moet het maar kunnen bewijzen. En vindt maar eens iemand die zich in deze wereld wil mengen.

Corruptie is de doodsteek van de sport.