Dana White heeft de strijd om UFC 249 dan toch verloren. De man die koste wat het kost op 18 april een evenement zou organiseren, heeft van hogerhand te horen gekregen dat er een streep is gezet door alle komende evenementen.

Het was opnieuw een fikse tik voor White. Hij kreeg de afgelopen weken al de ene na de andere tegenvaller te verwerken, maar slaagde er toch in om een locatie en een 24-tal vechters voor UFC 249 te strikken.

Het hele circus rondom UFC 249 heeft White niet alleen hoofdpijn opgeleverd. Er was lof voor zijn volhardende aanpak, maar hij kon ook rekenen op een storm aan kritiek. Om ten tijde van de coronacrisis, een periode waarin mensen voor hun leven vechten en het leven laten, een evenement te organiseren schoot bij menigeen in het verkeerde keelgat. Onethisch, hautain en egoïstisch werd het besluit door velen genoemd.

Enerzijds vind ik het ook bespottelijk. De gezondheidszorg zou op dit moment op nummer 1 moeten staan. In plaats van tegen de richtlijnen in te gaan hoor je deze te volgen. White ziet geen richtlijnen. Hij ziet alleen dollartekens.

Anderzijds moet er ook brood op tafel komen. De vechters lopen nu inkomsten mis. Of ik het verantwoord vind dat zij in actie komen? Als de vechter er zelf mee instemt en zijn of haar gezondheid gewaarborgd is, waarom niet? Ik vraag me alleen af hoe de UFC de gezondheid van de vechters, hun personeel, de leden van de commissie en alle andere betrokkenen kunnen waarborgen. Is de organisatie op het ergste voorbereid?

Mocht ik in de schoenen van White staan dan zou ik hebben gewacht totdat de crisis voorbij is. Want wat is nu een half jaar op een mensenleven?

Laten we onze aandacht eerst op de coronacrisis richten.